Heiligen zijn geen volmaakte wezens die ver afstaan van de
normale condities van de gewone mens. Het ergste wat we met
heiligen kunnen doen is
hen op een zo’n hoog voetstuk te zetten dat de gedachte aan
navolging niet eens meer bij ons opkomt. Heiligen zijn niet
bestemd om mythen
te worden, maar concrete voorbeelden die ons aansporen tot een
zinvol en intens leven.
De beoordeling die men bij heiligverklaringen hanteert, nl. de
heldhaftige deugd, mag er niet toe leiden dat de heiligen de
betekenis verliezen die ze
voor ons moeten hebben. Want echte heldhaftigheid is juist - in
eenvoud - ook zijn kleinheid en kwetsbaarheid kennen en
aanvaarden.
Het is weldoend om heiligen of mystici te ontmoeten in heel hun
concrete werkelijkheid, inclusief hun karakterfouten en
psychische wonden.
Het is belangrijk te zien hoe deze “zwakheden” geen hinderpaal
waren, maar integendeel stenen in “Gods bouwwerk” (1Kor. 3,9).
Wat we het meest van al nodig hebben is te begrijpen hoe we
midden in onze zwakheid van God kunnen zijn. Dat mogen we vinden
bij de heiligen.
Heiligen schudden ons
wakker, verhelderen onze blik en stimuleren ons tot een
gelovige inzet op niveau. Heiligen zijn als iconen. Heiligen
zijn een geschenk van God aan ons. Ze zijn als een vuur
waarrond mensen komen zitten die op zoek zijn naar warme,
duidelijke levenszin.
Heiligheid put haar
inspiratie en kracht in het gebed
als een liefdevolle persoonlijke relatie met God.
Willen we uit de benauwing van deze wereld uitkomen, dan moeten
we ons laten inspireren door deze
10
markante christelijke figuren:
Don Bosco, Monsieur Vincent, Martelaren van Thiberine, Bernardus
van Clervaux, Damiaan, Augustinus, Elisabeth van Dijon,
Franciscus van Assisi, Louis Martin & Zélie Guérin, ouders van
Thérèse van Lisieux, Dominicus.
Ze zullen de revue passeren
tijdens dit
achtste symposium.
Ze zijn door God aangeraakt en aangesproken. Door Hem zijn ze
geroepen tot een bevrijd mens zijn.
Ze tonen ons hoe God liefdevol voor zijn mensen zorg draagt door
hun openheid en indrukwekkend engagement.
Ze bemoedigen ons om zelf ook gelovig in de voetstappen van
Jezus te treden.
Luisteren, zien en meevoelen dus, maar ook dansen, zingen en
bewonderen. Voor en met de heiligen kunnen en mogen we inderdaad
dankbaar dansen (met Cor Bekers) en voluit zingen (met Ignace
Thevelein). En in de pandgangen van de karmelsite kunnen we
tijdens deze driedaagse ook de werken de erkende Duitse
kunstenaar Johannes Wickert bewonderen rond het thema: “De
essentie van het christendom”.
Tijdens dit symposium geven uitgelezen conferenciers het beste
van zichzelf. De zeven vorige symposia waren telkens een
karmelitaans getint feest van verhelderend inzicht en
ontmoeting. Ze konden rekenen op een grote interesse en een
talrijke aanwezigheid.
Enkele kleine wijzigingen kunnen zich nog voordoen bij de
verdere opmaak van het programma.
Bekijk zèker onze rubriek
'terugblik 2010'